توی دوران جنگ که همه چیز تقریبا قطع بود و ارتباطمون با کل دنیا به صفر رسیده بود جز نرم افزار های داخلی چیزی قابل استفاده نبود .یه آشنا مغز منو خورده بود و عذابی میکشیدم. چت جی پی تی نصب کرده بودم اشتراک خریدم تا مغزم رو یکم آروم کنه نوشته بودم فلانی این رو میگه این حرفها رو زده میگفت کلمات ارزانند و هر کسی میتونه اونا رو به وفور خرج کنه. ولی به نظر من کلمات ارزون نیستن.بار دارن جون دارن معنا دارند. ما اتفاقا خیلی برای گفتنشون باید احتیاط کنیم . اما بعضی ها نمی فهمن و من همیشه پذیرای حرفهای بقیه هستم و در نهایت مثل کسی هستم که از صخره پرت شده پایین به تنهایی و کسی کنارش نیست.حتی همون فردی که قشنگ ترین و محکم ترین واژه ها رو صرف کرده و زمان و وقتت رو گرفته.هه. خنده داره و ناراحت کننده